Gdy postanowiłam

     Gdy postanowiłam sobą być.

Zmieniając życie i po swojemu żyć.

Przestać walczyć ze sobą.

Swoim sercem i swoją głową.

Zaczęłam walczyć o siebie.

Czując się wolna, jak w niebie.

Dziwnie świat się buntował.

Nie godząc się na to, mnie atakował.

Lecz ja poznałam smak wolności.

Poczułam też do siebie smak miłości.

Wyszłam z cienia, wchodząc za kurtynę.

Odkrywając w sobie fajną dziewczynę.

Hejty, myśli s..., refleksja i inspiracja

 

Cześć, dziś napiszę o kolejnych doświadczeniach, będąc na HRT. Jak zapewne wie część osób, ostatnio wrócił do mnie stan depresyjny i myśli, by odejść ze świata, ale jak to ja - lubie sobie dowalić nowymi doświadczeniami, gdy uważam, że nic nie tracę, bo mogę odejść z tego świata i odważyłam się na to, na co mnie kilka osób namawiało, na nagrywanie filmików i tak odważyłam się na TikToka.

Oczywiście bałam się i nie byłam pewna tego co robię, ponieważ jestem świadoma, że mam wadę wymowy przez zapchane zatoki, dużą szczękę-żuchwę i krzywy zgryz, mam też duży krzywy nos, bo obrywałam w dzieciństwie, a nikt mi nie pomagał i nie mówił, że trzeba prostować nos, więc tak zostało. Nie jestem cis i przez to jestem narażona na ataki, na wyzwiska i wyśmiewanie się. Nienawidziłam kiedyś kamery i aparatu, zdjęć i filmów z moim udziałem, brzydziłam się tego kim jestem i jak wyglądam. Bardzo cierpiałam, nienawidziłam też swojego głosu i wad genetycznych we mnie, ale chciałam sama sobie dowalić.

Jak wyszło? 

Porzucone Dziecko

 Porzucone Dziecko

Gdy serce ranne, roztrzaskane, krwawiące wielkimi łzami

Gdy własna matka, traktuje jak śmiecia, słowami ciągle rani

Gdy patrzy z pogardą, swoje dziecko ignorując

Gdy jedno dziecko odrzuca, inne dzieci zaś miłując

Gdy serce porzucone, jak zgwałcone, a umysł zrujnowany,

Gdzie ból rozrywa duszę i ciało, bo nie ma miłości mamy

Wtedy wspomnienia wracają, jak szalone demony

Emocje, jak tornado robią swoje, będąc przez nie duszony.

Przechodząc senne koszmary, jak stado wilków wyjące

Gdzie mama swe dziecię porzuca, słowami jak igły przeszywające

Koszmary, gdzie wzrok mamy, jak spojrzenia otchłani

Pozostawiając swe dziecię, autobusem odjeżdżając z oddali

Wiersz - Nasionko - Karoliny Hirth

 Wiersz - Nasionko